ه

سرخ و سفید

 

تا نیاراید گیسوی کبودش را       به شقایق ها    

  صبح فرخنده           در آینه نخواهد خندید             

  تهران 1349 ه . ا. سایه                                                                       

 

                        بازگشت به گزینش الفبایی نام ها

 

 

 نام

 

توضیح

نام

توضیح

 

 

  هامون

 

دشت، زمین هموار

  هیمِن

آرام، موقر

 

 

  هیوا

 

امید، آرزو

  هوراز

سربالا

 

 

   هوشنگ

 

 

پسر سيامك و از پادشاهان پيشدادي. در اوستا «هئوشنگه»آمده است. آتش را او يافت و جشن سده را كه در دهم بهمن و پنجاه روز به نوروز مانده است، بنياد نهاد

 

  هيربُد

پرده دار مشكوي كاووس كه مدتي پيغام سودابه را به سياوش مي برد

 

  هومان

 

 

نيك انديش. سپهسالار افراسياب و برادر پيران ويسه

 

  هِمِن

صحرا، هامون. نيز خِمِن (ريشه ي مازندراني)

 

  هوكا

 

 

درختي جنگلي (ريشه ي مازندراني)

 

  هايزِم

يازدهمين نياي زرتشت. اَيازَم

 

 

   هرمز

 

 

اهورامزدا. روز اول فروردين. نيز نام چندين تن از پادشاهان ساساني

 

   هژير

آژير، هوشيار، نيك چهر، نيك نژاد

 

 

 

 

 

  هورچهر

خورشيد نژاد، پسر زرتشت

 

 

 هُورشِت

 

 

آفتاب گيتي افروز، خورشيد

  هوريار

خورشيد يار، نام پدر دستور داور

 

 

 هورزاد

 

اصيل، شريف، نيكزاد

  هوفراتي

خوشخو و مهربان

 

 هوگوَ

 

 هومائيتي

 

نيك انديش. دختر هوخشتره پادشاه ماد. نيز، شهبانوي كورش و مادر كمبوجيه

 

 

 هومته

 

نيك منش

 هومرد

نيك مرد

 

 

 هومن

 

خوش منش ، نیک اندیش

 هونياك

خوش نيا، بزرگزاده

 

 هيربُد

آموزگار. موبد بزرگ. نگهبان دانش

 هامان

 

وزير خشايار شاه هخامنشي. نيز، وزير مرزبان شاه در سمك عيّار

 

  هژبر

هژبر قابلي رزم آوري در حكايت خرّم و زيبا

 همدات

 

پدر هامان از درباريان خشايار شاه

 

  هوتن

 

 ازياران داريوش هخامنشي ، نيك تن

 

 هوچيتر

 

نيك فطرت، برگزيده. نام پسر گودرز

 

 

  هيراد

 

دارائي، ثروت. فرماندار ارمنستان

 

 

 

  هانی


(
عربی) خوشحال ، خرم

 

 هوشمند

 

 دانا

 هوشیار

 دانا

 هومهر

 

 

 سردار داستان افسانهٔ ایران باستان

 

 

 هارپاگ

 

 

 

 وزیر پادشاه ماد که به دلیل عدم پیگیری دقیق فرمان پادشاه برای کشتن پسر ماندان( دخترپادشاه)با شدت سیاست شد.این وزیر بعدا به کوروش کمک بزرگی کرد.توضیح بیشتر در بخش حرف الف پسر

 

   

 

                       هوشنگ ابتهاج (سایه)

 

امیر هوشنگ ابتهاج سمیعی گیلانی (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۰۶)، متخلص به «ه‍.الف سایه»، شاعر و موسیقی‌پژوه ایرانی است.


او در ۶ اسفند ۱۳۰۶ در رشت متولد شد. پدرش آقاخان ابتهاج از مردان سرشناس رشت و مدتی رئیس بیمارستان پورسینای این شهر

بود. برادران ابتهاج عموهای او بودند. هوشنگ ابتهاج دوره تحصیلات دبستان را در رشت و دبیرستان را در تهران گذراند و در همین دوران

 اولین دفتر شعر خود را به نام نخستین نغمه‌ها منتشر کرد. ابتهاج مدتی به عنوان مدیر کل شرکت دولتی سیمان تهران به کار اشتغال

 داشت.منزل شخصی سایه که از منازل سازمانی شرکت سیمان است در سال1387 با نام(خانه ارغوان)به ثبت سازمان میراث

فرهنگی رسیده است . این خانه قدمت چندانی ندارد اما از آنجاکه در زمان سکونت سایه در آن محفل ادبی بزرگان شعر و موسیقی

 ومحل نشست های آنها بوده است دارای ارزش فرهنگی بسیار بالایی است. سایه در سال 1346 به اجرای شعر خوانی بر مزار حافظ

 در جشن هنر شیراز می پردازد که دکتر باستانی پاریزی در سفرنامه معروف خود (از پاریز تاپاریس )استقبال بی نظیرشرکت کنندگان و

 هیجان آنها پس از شنیدن اشعار سایه را شرح میدهدومی نویسد که تا قبل از آن هرگز باور نمی کرده است که مردم از شنیدن یک

 شعر نوتا این حد هیجان زده شوند. ابتهاج از سال۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ سرپرست برنامه گل‌ها در رادیوی ایران (پس از کناره گیری داوود

 پیرنیا) و پایه‌گذار برنامه موسیقایی گلچین هفته بود.[۱] تعدادی از غزل‌های او توسط موسیقی‌دانان ایرانی اجرا شده‌است.تصنیف

 خاطره انگیز تو ای پری کجایی از اشعار سایه است. سايه بعد از حادثه ميدان ژاله (17 شهريور1357)به نشانه اعتراض از راديو استعفا

 داد.

از مهم‌ترین آثار هوشنگ ابتهاج تصحیح او از غزل‌های حافظ است که با عنوان «حافظ به سعی سایه» نخستین بار در ۱۳۷۲ به چاپ

 رسید و بار دیگر با تجدیدنظر و تصحیحات تازه منتشر شد.سایه سالهای زیادی را صرف پژوهش وحافظ شناسی کرده که این کتاب

 حاصل تمام آن زحمت هاست که سایه در مقدمه آنرا به همسرش پیشکش کرده است .


مجوعه‌های شعر

نخستین نغمه‌ها، ۱۳۲۵
سراب، ۱۳۳۰
سیاه مشق، فروردین ۱۳۳۲
شبگیر، مرداد ۱۳۳۲
زمین، دی ۱۳۳۴
چند برگ از یلدا، آبان ۱۳۴۴
یادنامه، مهر ۱۳۴۸ (ترجمه شعر تومانیان شاعر ارمنی، با همکاری نادرپور، گالوست خاننس و روبن)
تا صبح شب یلدا، مهر ۱۳۶۰
یادگار خون سرو، بهمن ۱۳۶۰
حافظ به سعی سایه (دیوان حافظ با تصحیح ابتهاج)
تاسیان مهر ۱۳۸۵ (اشعار ابتهاج در قالب نو)
 

  درد گنگ

نمیدانم چه میخواهم بگویم

زبانم در دهان باز بسته است

در تنگ قفس باز است وافسوس

که بال مرغ آوازم شکسته است

نمیدانم چه میخواهم بگویم

غمی در استخوانم می گدازد

خیال ناشناسی آشنا رنگ

گهی می سوزدم گه می نوازد

پریشان سایه ای آشفته آهنگ

ز مغزم می تراود گیج وگمراه

چو روح خوابگردی مات و مدهوش

که بی سامان به ره افتد شبانگاه

درون سینه ام دردیست خونبار

که همچون گریه میگیرد گلویم

غمی آشفته دردی گریه آلود

نمیدانم چه می خواهم بگویم

نمیدانم چه می خواهم بگویم

هوشنگ ابتهاج(سایه)

 

 

 

هخامنش

                            چیش پاش     حدود  730  ق .م

کمبوجیه

کوروش

چیش پاش

 

 

شاخه پارسی                                                                                    شاخه انزانی

آریار من                                                                                               کوروش

ارشام (ارسام)                                                                                     کمبوجیه

ویشتاسب                                                                                        کوروش بزرگ

داریوش نخست                                                                                    کمبوجیه

 

 

  نرجس شیرآقایی کوتنایی